A Fine Frenzy - Bomb in a Birdcage

In het artwork van haar tweede album presenteert Alison Sudol zich nog nadrukkelijker als een brutaal en lieftallig indiemeisje dan op haar debuut van twee jaar geleden. Maar net als op het redelijk succesvolle One Cell In The Sea klinkt A Fine Frenzy ook op Bomb In A Birdcage in de eerste plaats toch vooral als een mainstream singer-songwriter. Gelukkig is deze plaat wel een grote stap vooruit voor deze jonge Amerikaanse die in liedjes als de aanstekelijke opener What I Wouldn’t Do en het springerige Electric Twist meer het avontuur opzoekt. Wat verder opvalt, is dat het geheel opgewekter klinkt dan haar eerste plaat, hoewel er nog genoeg moody ballads voorbijkomen. In dergelijke, door piano en bas aangestuurde tracks, klinkt ze nog altijd meer als Keane dan als haar zelfbenoemde invloedsbron Radiohead. Maar dat is helemaal niet erg, want het niveau van liedjes is zonder uitzondering hoog.